થોડીક ક્ષણો ની કશમોકશ છે જિંદગી....

       ઉધારી કહો કે માલિકી...

ખેંચીને લીધેલ ...એ ...પહેલની લીટી છે જિંદગી

એક ડાળ પર પંખી બેસે ‌..

     પંખી ડાળની થાય મિત્રતા ...

ડાળી પંખીને હૂંફ નો માળો આપે..

     પંખી "ભાવ"ના ઈંડા મૂકે....

વરસાદ આવે , તુફાન આવે...

     પંખી ડાળી હારે હારે...

ન તૂટવા દે ઈંડા ને...

   ન તૂટવા દે માળો...

ઈંડા ફૂટ્યા  અ"ભાવ" આવ્યો...

     ખરબચડા રસ્તે એક જુગાઙ આવ્યો...

વૃક્ષ ને ઙાળીનો હવે થાક લાગ્યો...

ડાળી કહે "તું મારાથી થાક્યો!!"

વૃક્ષ કહે" હા બહુ તને સાંખ્યો.!!"..

     હવે જરૂર નથી મને... તું ભાગ અભાગ્યો...!!

ડાળી તૂટી ,આતમ તૂટયો..

      એ નિઃસ્વાર્થતાનું પલડું તૂટ્યું...

પંખી કેરો સ્વાર્થ જીત્યો..

    ઝાડવા કેરું પોતીકું છૂટ્યું....

સંવેદનાની કોર પકડીને..

   રડ્યું ડાળીયું.. ડૂસકે ડૂસકે...

ખડીયો સંભારે તેલને જીવવા...

    તેમ ડાળી પંખીને સંભારે....! 

મિત્તલ પટેલ

"પરિભાષા"

     

     

ગુજરાત રાજ્ય પાઠ્યપુસ્તક મંડળનાં મેગેઝિન બાલસૃષ્ટિનાં નવેમ્બર 2019 અંકમાં મારી બાળવાર્તા...."પરી પહોંચી પરદેશ....!!"

*અમે બાળ છે ઈશ્વરના…*

અમે બાળ છે ઈશ્વરનાં..

   અમાપ શક્તિના અજવાળાં...

ભણી ગણીને આગળ વધવા...

   આપ બળ થી રાહ ખૂંદનારા....

નૈતિકતા થી કામ કરીને...

    દેશને ઉજ્જવળ કરવાનાં...

તકલીફ આવે તુફાન આવે...

     આત્મવિશ્વાસથી લડવાનાં...

ધ્યેય બનાવી આગળ વધવાં..

    પરિશ્રમ ઝાઝો કરવાનાં...

ખુદ ઈશ્વર ને ખુદ વિધાતા...

     શ્રેષ્ઠ બનવાં સૌ મથવાનાં....

  

   મિત્તલ પટેલ 

    "પરિભાષા"

   

   

"તું જેવો છું ... એવો રેજે....

      ના કોઇ આવરણ.. ના કોઈ દંભ

       ના કોઈ શીશે મઢેલ અહમ....

ના કોઈનાથી પ્રભાવિત થઈ

     " સ્વપોત"ને.... રંગવાની મહેચ્છા...

તું જેવો છું.... એવો રેજે.......

      ના કોઈ અભિમાનના ઓથા...

      ના કોઈને નીચા બતાવવાની હોડ..

ખુદને ઉપર ઉઠાવવા તું ...

        થોડો સમતલ બનજે...

જે રસ્તે જાય તે તે રસ્તે...

      તું સાચા અર્થમાં એક "માણસ" બનજે..

ના કોઈ તલવાર, ના કોઈ પ્રહાર..

      ના કોઈ આરોપો ,દ્વેષ નાં તણખાર...

ખુદની ભૂલો, ખુદ ની ખામીઓ...

       સ્વિકારી ને સુધારવા તું સક્ષમ બનજે..

કોઈ કહે એટલે નહીં પણ..

      ખુદને માંજવા તું હંમેશ તત્પર રહેજે...

તું જેવો છું અદલ એવો રહેજે...

     ના કોઇ આવરણ, ના કોઈ દંભ...

     ના કોઈ શીશે મઢેલ અહમ....

            મિત્તલ પટેલ

              "પરિભાષા"

             અમદાવાદ

"તું જેવો છું ... એવો રેજે....

      ના કોઇ આવરણ.. ના કોઈ દંભ

       ના કોઈ શીશે મઢેલ અહમ....

ના કોઈનાથી પ્રભાવિત થઈ

     " સ્વપોત"ને.... રંગવાની મહેચ્છા...

તું જેવો છું.... એવો રેજે.......

      ના કોઈ અભિમાનના ઓથા...

      ના કોઈને નીચા બતાવવાની હોડ..

ખુદની ઉપર ઉઠાવવા તું ...

        થોડો સમતલ બનજે...

જે રસ્તે જાય તે તે રસ્તે...

      તું સાચા અર્થમાં એક "માણસ" બનજે..

ના કોઈ તલવાર, ના કોઈ પ્રહાર..

      ના કોઈ આરોપો ,દ્વેષ નાં તણખાર...

ખુદની ભૂલો, ખુદ ની ખામીઓ...

       સ્વિકારી ને સુધારવા તું સક્ષમ બનજે..

કોઈ કહે એટલે નહીં પણ..

      ખુદને માંજવા તું હંમેશ તત્પર રહેજે...

તું જેવો છું અદલ એવો રહેજે...

     ના કોઇ આવરણ, ના કોઈ દંભ...

     ના કોઈ શીશે મઢેલ અહમ....

            મિત્તલ પટેલ

             "પરિભાષા"

             અમદાવાદ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2571681826258167&id=100002491241209